ต้องยอมรับเลยว่าการให้ความรู้และทำความเข้าใจเกี่ยวกับผู้ป่วยที่มีความบกพร่องทางร่างกายในประเทศไทยนั้นยังมีน้อยมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทำความเข้าใจเกี่ยวกับการสื่อสารกับผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยฟัง ก็นับว่าแทบจะไม่มีเลยก็ว่าได้ ซึ่งในต่างประเทศค่อนข้างจะเคร่งเครียดกับเรื่องเหล่านี้ ดังนั้นควรอย่างยิ่งที่เราจะต้องเรียนรู้และทำความเข้าใจเกี่ยวกับวิธีการสื่อสารกับผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยฟัง แม้ว่าเราจะไม่มีผู้ใกล้ชิดที่มีความบกพร่องทางการได้ยินก็ตามที

earphone-2สำหรับคนปรกติทั่วไปอาจเข้าใจผิด คิดว่าผู้ที่ใช้เครื่องช่วยฟังนั้นจะได้ยินและเข้าใจทุกอย่างที่เราพูดเสียทุกอย่าง แต่ในความเป็นจริง เขาเหล่านั้นได้ยินและเข้าใจเพียงบางส่วน เมื่อเราจะพูดคุยอะไรก็ตาม เราเกริ่นนำหัวข้อที่เราจะพูดเสียก่อน ว่าหัวข้อที่เราจะพูดนั้นคืออะไรบ้าง จากนั้นควรพูดช้าๆ ให้ชัดถ้อยชัดคำ และหากผู้ป่วยไม่เข้าใจความหมายของคำนั้นๆ ก็ควรที่จะเปลี่ยนคำพูดให้เข้าใจได้ง่ายขึ้น อีกทั้งยังต้องมีความใจเย็นในการตอบโต้กับผู้ใช้เครื่องช่วยฟัง นอกจากนี้เราควรยืนอยู่ห่างจากผู้ป่วยประมาณ 3 – 6 เมตร เพื่อไม่ให้เสียงของเราเข้าเครื่องมากจนเกินไป เพราะจะทำให้ผู้ป่วยทรมานจากการฟังเสียงของเราได้
สุดท้ายนี้ก็ยังเป็นเรื่องที่น่าเศร้า เมื่อคนทั่วไปต้องการที่จะพูดคุยกับผู้ที่ใช้เครื่องช่วยฟัง แต่ไม่เข้าใจวิธีการการสื่อสารที่ถูกต้องและเหมาะสม ก็มักจะใช้การตะโกน การตะเบ็งเสียง เนื่องจากเข้าใจไปเองว่าจะทำให้พวกเขาเหล่านั้นได้ยินชัดขึ้น ซึ่งเป็นความเชื่อที่ผิดมหันต์เลยทีเดียว